मी सोडून गेल्यास जगाला
दोन अश्रू उगाच वाहतील
हंबरडाही फुटेल एकदाच
पून्हा सारे मार्गी लागतील
चांगला होता, वाईट होता
येईल उधाण चर्चेस भारी
देहात असतो प्राण जेव्हा
येतही नाही कोणीच दारी
त्यागून जावे लागते सारे
मग कशास मोह करावा?
जगताना गिळून रागलोभ
प्रत्येकाचा सन्मान करावा
काळ फिरूनी येतही नाही
वेळेला घ्यावे कवेत मिटून
त्रागा नकोच कधी कुणाचा
आयुष्य जगावे आनंद लुटून
यल्लप्पा सटवाजी कोकणे
२१ जानेवारी २०२३
