जाऊ तिथे उद्याची आम्ही मशाल लावू
अन् आमुचे दिशांना हे रक्त लाल लावू
तू सांगतेस आता, ' घे रे पुसून डोळे'
आभाळ फाटलेले कोठे रुमाल लावू ?
त्यांचा निकाल केव्हा? जे बोलती सदा की,
"याचा निकाल लावू", "त्याचा निकाल लावू"
रात्री कुशीत माझ्या ही ओळ गात येते
'श्वासात श्वास ओवू! गालास गाल लावू '
घोडे पळून गेले, त्याची तमा न आम्हा
जिंकायला लढाई वाऱ्यास नाल लावू
अमुच्यामध्ये अजोनी हनुमंत वास करतो
सूर्या तुझ्या कपाळी आम्ही गुलाल लावू !
- प्रदीप निफाडकर
No comments:
Post a Comment