आयुष्य
रोज रोज त्याच गोष्टी,
नवीन काही घडत नाही.
घर ते ऑफिस, ऑफिस ते घर,
याच्या शिवाय पाऊल कुठे वळत नाही.
नवीन काही घडत नाही.
घर ते ऑफिस, ऑफिस ते घर,
याच्या शिवाय पाऊल कुठे वळत नाही.
आयुष्य झालय धावपळीचं,
स्वतःकडे लक्ष द्यायला वेळ नाही.
घरचे सुखी रहावे म्हणून,
मार्ग शोधत फिरतो दिशा दाही.
स्वतःकडे लक्ष द्यायला वेळ नाही.
घरचे सुखी रहावे म्हणून,
मार्ग शोधत फिरतो दिशा दाही.
स्वतःसाठी काय करावं,
हे ही मी विसरून जातो.
कुटूंब सुखी राहीलं पाहिजे,
याच विचारात वाहून जातो.
हे ही मी विसरून जातो.
कुटूंब सुखी राहीलं पाहिजे,
याच विचारात वाहून जातो.
घड्याळ्याच्या काट्यासोबत,
मी देखील धावतो आहे.
ते वेळा वेळाने एकत्र तरी भेटतात,
पण घरच्यांसोबत वेळ घालवायला क्षणासाठी मी तरसतो आहे.
मी देखील धावतो आहे.
ते वेळा वेळाने एकत्र तरी भेटतात,
पण घरच्यांसोबत वेळ घालवायला क्षणासाठी मी तरसतो आहे.
हे जीवन म्हणावे कि संघर्ष,
श्वास माझा कोंडतो आहे.
जिवंत मी असुनही,
मेल्यासारखे जगतो आहे.
श्वास माझा कोंडतो आहे.
जिवंत मी असुनही,
मेल्यासारखे जगतो आहे.
या वळणावर सुखी असलो तरी,
पुढच्या वळणावर दुःख हे भेटत असतं.
सुख दुःखाच हे चक्र,
न थांबता फिरतच असत.
पुढच्या वळणावर दुःख हे भेटत असतं.
सुख दुःखाच हे चक्र,
न थांबता फिरतच असत.
आयुष्यावर लिहायला मला,
"आयुष्य" ही कमी पडणार आहे.
काय कमावलं नी काय गमावलं,
हे विचार करत आयुष्य माझे जाणार आहे.
"आयुष्य" ही कमी पडणार आहे.
काय कमावलं नी काय गमावलं,
हे विचार करत आयुष्य माझे जाणार आहे.
यल्लप्पा कोकणे
15/01/2015
15/01/2015
No comments:
Post a Comment